Contraria Vocantum Rpg
Bir gezegen ve birbirine düşman iki ırk. Bir de arada kalanlar... Yüzyıllardır süre gelen bir savaş... Bu büyülü savaşa siz de dahil olun!

Üyeyseniz giriş yapın, eğer değilseniz hemen kaydolun ve eğlenceyi kaçırmayın!



 
AnasayfaAnasayfa  TakvimTakvim  SSSSSS  AramaArama  Üye ListesiÜye Listesi  Kullanıcı GruplarıKullanıcı Grupları  Kayıt OlKayıt Ol  Giriş yapGiriş yap  

Paylaş | 
 

 Olethea Valcore

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Olethea Valcore
Rütbesini Almamış Üye
Rütbesini Almamış Üye
avatar

Karakter Yaşı : ~
Rp Partneri : ~
Mesaj Sayısı : 1
Kayıt tarihi : 26/06/11

MesajKonu: Olethea Valcore   Paz Haz. 26, 2011 10:53 pm

Gecenin ayazı canını yakan soğukla karışıp narin bedenini histerik titremelerle sarsarken genç cadı cüppesine daha sıkı sarıldı ümitsizce. Gri bulutların ardına saklanmış olan ay görünmeyi reddediyor, kutsal ışığıyla karanlığı aydınlatmamak üzere diretiyordu. Bakışlarını yerden ayırmayarak hafif adımlarla ilerlemeyi sürdürdü. Huzursuz bir esinti saçlarını dalgalandırırken üzerinde bulunan oldukça dar, hatlarını belli eden ince siyah elbisesinin yerine kalın bir şeyler giymeyi tercih ederdi. Yüksek topuklu ayakkabılarının caddede çıkardığı sesler derin sessizliği bir bıçak gibi kesiyor, ardından küçük yankılarla binaların arasında kaybolup gidiyordu. Alışkın olmadığı sonbahar rüzgârları gerçekten peri soyundan gelen nadide bir varlık için kötü bir hediyeydi. Ağaçların gölgesi altında karanlıkta bulanıklaşan görüşüne aldırmayarak adımlarını hızlandırdı ve gözlerini kapadı. Sadece hislerine güvenerek yolunu sürdürmek Olethea’nın kontrolünü güçlendiriyordu. Quelta’nın tılsımını alabilmek için nezih yerlerden ayrılıp hiç de tekin olmayan Knockturn yolunda bulmuştu kendini. Kadının isteklerine boyun eğmesi gerektiğini arkadaşları gibi iyi biliyordu, ne olduğunu açıklamasa da Quelta güçlü bir kara büyücüydü. Zihninin sonsuza dek ele geçirilmemesi için kullanacağı tılsım onu aynı zamanda Lethe lanetiyle donatılmış yaratıkların zehirine karşı da koruyacaktı. Yapmak istediklerini tekrar tekrar gözden geçirmek için vakit geçmişti. Kendisi için pek bir şey anlam ifade etmeyen zaman belki de ilk kez rahatsız ediyordu genç cadıyı. Bazen ruhuna işleyen umutsuzluğu göz ardı etmesi gerekse de evinden uzak geçirdiği zaman boyunca sahip olduğu yabancı hayata alışmıştı. Kaybettiklerini geri getiremeyeceği için direnmesi anlamsızdı, o da sonunda teslim olmuştu. Fakat büyükbabasının verdiği görev Quelta’nın emirleriyle çakışıyordu. Ya karanlık yaratıkları yok edecekti ya da onlara yardım edecekti… Şimdilik ikisinin sözlerine de kulak tıkamıştı. Ama karar vermek için acele etmezse normal insanlara göre uzun olan yaşam süresi kısalarak birdenbire sonlanacaktı.

Alacakaranlığın mistik havasına rağmen kendini geceye aitmiş gibi hissetmiyordu. Sabah güneşinin kızılımsı sarı ışıkları arasında gün doğumunu izlemeye bayılan Olethea son görevini tamamlamak üzere sonuna geldiği caddenin sert zemini üzerinde yürümekten vazgeçerek durdu. Siyahın anlamsızlığından nefret etmesi yersizdi, tılsıma yaklaşmış olsa da aurasının alanını daraltan bir yaratık yüzünden nesnenin yerini saptayamamıştı. Biçimli kaşları hafifçe yukarı kalkarken ani bir kızgınlıkla parıldadı gözleri. İşini bozan her türlü şeyi engellemekten çekinmiyordu, zira çoğu kez başı derde girdiğinden başının çaresine bakma konusunda uzmanlaşmış sayılırdı. Tam arkasından göğe yükselen ihtişamlı yapının portikoyunu geçerek yere bırakılmış olan tılsımın parıldadığı yere doğru ilerledi ve eski gerdanlığı zarif parmaklarıyla kavradı. Şansı bu kez yaver giderek zorlaştırmamıştı işini. Gerdanlığı boynuna takıp arkasındaki klipsi kapatarak yaratıkla karşılaşmadan önceki önlemlerinden birini almış oldu. İkinci önlemse küstahlığından vazgeçmemekti ki bu Olethea Valcore gibi asil bir kız için kolaydı. Korku duymaktan uzakta kendine güvenen yüz ifadesini silmemeye özen göstererek portikoyun sütununa yaslanarak geceyi delip geçti bakışları. Kimseyi seçemese de kendisine yaklaşacak kadar aptalca bir cesarete sahip olan yabancının az sonra kendini göstereceğine emindi. Kelimeleri yıpratmaktan korkarak dudaklarını sıkıca kenetledi ve bekledi. Boşa harcanan her saniye daha çok üşümesine yol açıyordu. Zayıflığı bir kez daha öne çıkarken dayanamayacağını hissettiği bir ara başını öne eğerek yere baktı. Dudaklarında gezinen haşin gülümsemenin görülmesini istemiyordu bu sefer.


‘Gizlenmeye devam mı edeceksin yoksa ortaya çıkıp kim olduğunu gösterecek misin yabancı? Eğer buraya gelmeye cesaret ettiysen görülmekten korkmamalısın. Basit bir şifacıdan çekinmen aptalca olurdu doğrusu.’

Yalan söylediğini bile bile oyununu sürdürmek hoşuna gitmişti. Gerçekten de basit bir şifacıydı, en azından şifacılık biraz basit bir meslekti sınırları geniş olsa da. Ancak geceleyin patavatsız bir gizem avcısına dönüşen Olethea aşağılamaktan büyük haz duyuyordu. Kuvvetli ve şaşmaz hislerine sonuna dek güvenmeye devam ederken olmayan birine seslenmediğini umut etti. Eğer yakınlarda bir yaratık değil de normal bir büyücü-cadı bulunuyorsa sözleri çarpıtılarak anlamsız olarak yorumlanabilirdi. Farklı yönlerinden biri de küstah tavırlarının yanı sıra gösterişli ve süslenmiş cümleler kurmaktı. Çoğu kez etkileyici olmayı başaran genç kadın nadir de olsa çocukmuş gibi nitelendirilip küçümsenebiliyordu. Ve bu da karşısındaki kişilerin en büyük hatası oluyordu.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
Vis Sanctus
Kutsal ışık|| Yaratıcı
Kutsal ışık|| Yaratıcı
avatar

Mesaj Sayısı : 482
Kayıt tarihi : 07/11/10

MesajKonu: Geri: Olethea Valcore   Paz Haz. 26, 2011 11:33 pm

Gerekli Uzunluk= 10 puan
Anlatım= 22 puan
Renklendirme/Görünüm= 10 puan
İçerik/Kurgu= 20 puan
Akıcılık= 10 puan
İmla= 10 puan
Paragraf Düzeni= 4 puan
Tutarlılık= 5 puan

Toplam= 91
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
Olethea Valcore
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
Contraria Vocantum Rpg :: RP Out :: Arşiv :: Rol Oyunları-
Buraya geçin: